Pages
Categories
Archives
Meta
Organizacje pozarządowe w Polsce
04th September 2008
Swoistość polskich organizacji pozarządowych polega na tym, że do roku 1989 były one przeważnie związane z nielegalną lub półlegalną opozycją polityczną. W ich programie problematyka praw człowieka często wy-stępowała obok haseł politycznych, narodowowyzwoleńczych czy wręcz nacjonalistycznych. Walka o uznanie niezbywalnych praw człowieka toczyła się w kontekście walki o wprowadzenie systemu demokratycznego w PRL oraz odzyskanie przez państwo polskie suwerenności. Rozwój polskich organizacji pozarządowych przebiegał w kilku etapach, najczęściej ściśle związanych z istotnymi wydarzeniami politycznymi.
Dnia 25 czerwca 1976 roku, nazajutrz po zapowiedzi znacznych pod-wyżek cen żywności, w wielu miastach Polski wybuchły strajki. W Radomiu i Ursusie pod Warszawą przybrały one szczególnie gwałtowny charakter. Wystąpienia zostały brutalnie spacyfikowane, doszło do starć z milicją i ZOMO (Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej). Zatrzymanych (zwłaszcza młodzież) bito, traktując ich jako „element chuligański”, co oficjalna propaganda mocno podkreślała w środkach masowego przekazu. Ogółem w całym kraju zatrzymano około 2500 osób (w Radomiu 600, w Ursusie 300). W wyniku pobicia zmarły dwie osoby - ksiądz Roman Kotlarz oraz Jan Brożyna. Dnia 27 czerwca rozpoczęły pracę kolegia do spraw wykroczeń. Ukarano 373 osoby, głównie w Radomiu (ok. 200) i Ursusie (ok. 100). W samym tylko Radomiu sądy skazały 72 osoby na karę bezwzględnego więzienia. Wyroki były niewspółmiernie wysokie, w 24 wypadkach wahały się w granicach 5-10 lat. Rozpoczęły się zwolnienia z pracy: w Radomiu usunięto 987 osób, a w Ursusie okoio 300. Inteligenckie środowiska opozycyjne zareagowały na to, ogłaszając listy protestacyjne, między innymi tak zwany list 59, ogłoszony za pośrednictwem Radia Wolna Europa, list Jacka Kuronia do Enrica Berłinguera - przywódcy włoskich komunistów oraz list Jerzego Andrzejewskiego do robotników. Ofiarom represji zapewniono też pomoc prawną, której udzielali na przykład mecenasi Jan Olszewski i Władysław SiłaNowicki. Organizowano konkretną pomoc rodzinom represjonowanych, czym zajmował się między innymi Antoni Macierewicz wraz z harcerzami z „Gromady”.
No Comments »
No comments yet.
Fatal error: Call to undefined function post_comments_feed_link() in /home/ekono/domains/prawa-czlowieka.imrules.info/public_html/wp-content/themes/water-drops-theme/comments.php on line 29